Paderewski był znakomitością w międzywojennej Polsce. Publiczność mogła go słuchać i oglądać w salach koncertowych, wiele pisano o nim w prasie. W istocie jednak wiedziano o nim niewiele, ponieważ żył w hermetycznym świecie, był skryty i nie zwierzał się ludziom. Nie lubił także pisać listów, a pamiętniki i dwie biografie opublikowane jeszcze za jego życia podają „wersję oficjalną”, która mówi niewiele o samym człowieku.