Utrzymane w konwencji eseistycznej teksty biograficzne układają się, dzięki świadomej, zdyscyplinowanej i wartkiej narracji, w rodzaj rodzinnej sagi Krasińskich i stanowią zbiorowy portret polskiej arystokracji w życiu prywatnym, a także w służbie narodowej i społecznej. Sylwetki kolejnych Ordynatów na Opinogórze są przedstawiane na bogatym i różnorodnym tle historycznym. Szeroko omawiane koneksje rodzinne, intelektualne i artystyczne pozwalają usytuować bohaterów książki w realiach ówczesnego życia społecznego i umysłowego, w którym ich inicjatywy obywatelskie oraz dokonania literackie, teatralne, biblioteczne czy muzealne zyskiwały wielokrotnie rangę najwyższą, choć motywy działania nie zawsze były chlubne. Głównych przedstawicieli rodu Krasińskich poznajemy również poprzez ich własne, wyraźnie wyeksponowane, często barwne wypowiedzi, a także poprzez różnorodny materiał ilustracyjny; część ikonografii i dokumentów z epoki jest tu reprodukowana po raz pierwszy. Niewątpliwym walorem książki Ordynaci na Opinogórze jest też wysmakowana szata graficzna oraz profesjonalne edytorstwo.