Autorka zarysowuje ogólną problematykę zastosowania praktyki logopedycznej w przypadku osób z nowotworowymi schorzeniami, w których jedną z form pomocy specjalistycznej zapewnia logopeda. Ukazuje rozległe pole do współpracy logopedów z lekarzami onkologami, przedstawiając w kolejnych rozdziałach szczegółowo komunikacyjne i językowe konsekwencje schorzeń nowotworowych dotyczących zarówno struktur mózgowych, jak narządów odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie głosu, ze szczególnym uwzględnieniem laryngektomii.