Realizacja wojskowych i ekonomicznych projektów hrabiego-księcia de OIiveres, których celem było doprowadzenie do panowania Habsburgów na Bałtyku, poprzez ścisłe powiązania z walką o niepodleglość Republiki Zjednoczonych Prowincji oraz duńskim etapem wojny trzydziestoletniej od ponad stu lat wzbudza duże zainteresowanie historyków. W opracowywanych przez faworyta króla Filipa IV koncepcjach wojny ekonomicznej, przeciw zbuntowanym poddanym Korony hiszpańskiej w Niderlandach, Polsce przypadła rola szczególnie ważna, miała bowiem być ona jednym z głównych sojuszników w zniszczeniu handlu holenderskiego na Bałtyku. Zbieżność celów politycznych Hiszpanii i Polski (a właściwie Zygmunta III) na tym akwenie spowodowała, że lata 1623-1632 stały się w całej epoce nowożytnej okresem najbliższej i najbardziej intensywnej współpracy tych krajów.