Książka Krzysztofa Kosińskiego w przejmujący sposób pokazuje - na przykładzie losów kilku pokoleń młodzieży szkolnej - schizofreniczną dwoistość Życia w PRL. Z jednej strony - przyglądamy się dążeniom rządzących do podporządkowania Życia młodzieży (i całego społeczeństwa) "scenariuszowi ideologicznemn", z drugiej - zjawisko powstawania enklaw prywatności, w których starano się żyć własnym Życiem, czy wreszcie powikłanemu splotowi tego, co oficjalne, z tym, co prywatne. . Obserwujemy skutki tych procesów: lawirowanie między ideami głoszonymi przez szkołę oraz oficjalną propagandę, zasadami przekazywanymi przez Kościół czy rodzinę a wartościami niesionymi przez kulturę młodzieżową. . Efekty rozziewu pomiędzy Życiem oficjalnym a prywatnym okazywały się dramatyczne: zamykanie się młodzieży, szczególnie w latach 80., w przestrzeni własnej prywatności, a wreszcie dojmujące przekonanie, że "nic nie da się zrobić".. Cenę za PRL płacimy do dzisiaj, choćby w postaci masowej absencji w kolejnych wyborach, niechęci do Życia publicznego, braku przekonania, że na cokolwiek w kraju możemy mieć wpływ. . . Książka powstała w oparciu o znaczący materiał źródłowy, pochodzący z archiwów centralnych, wojewódzkich, a także szkolnych. Są tu cytaty z akt PZPR, MSW, z protokółów Rad Pedagogicznych czy Komitetów Rodzicielskich, a także z prasy młodzieżowej. Szeroko wykorzystano niepublikowane badania socjologiczne. Słyszymy więc w książce głos rządzących, ale także samych młodych ludzi.