Jednota Braterska (łac. Unitas Fratrum) w trzech kulturach narodów: Czech, Polski i Niemiec walczyła o prawo do egzystencji. Ta niewielka protestancka wspólnota ludzi, braci czeskich i morawskich, wywodząca się z Kościoła „morawskiego” została wygnana z ojczystego kraju i znalazła schronienie w tolerancyjnej Rzeczypospolitej, gdzie przez ponad 100 lat egzystowała w nadziei na powrót do rodzinnych stron. Kiedy i te nadzieje zawiodły, a kontrreformacja spychała wspólnotę do nieliczącej się grupy narodów, w końcu i ten kraj opuściła.