Książka niniejsza przedstawia najważniejsze dokonania awangardowej dramaturgii paryskiej lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych na tle prądów prekursorskich (symbolizmu, dadaizmu, nadrealizmu, futuryzmu, ekspresjonizmu itd.). Główne rozdziały poświęcone zostały twórczości dramaturgicznej Ionesco, Becketta, Adamowa, Geneta i Arrabala. Autor ukazuje nie tylko osiągnięcia dramaturgiczne i teatralne w zakresie nowej formy i nowych środków wyrazu scenicznego, ale także onawia problematykę obyczajową, etyczną, społeczną i polityczną zawartą w tych sztukach.