Publikacja podejmuje temat szeroko pojętej ochrony i konserwacji organów zabytkowych w kontekście obcych i własnych doświadczeń realizacyjnych. Organy, łącząc w sobie wiele dziedzin techniki i sztuki, są instrumentem zdolnym do generowania najbardziej rozległej i bogatej skali brzmieniowej, toteż stanowią przedmiot refleksji naukowej badaczy dawnej kultury materialnej, historyków sztuki, organologów, organistów, organmistrzów, architektów, jak i konserwatorów zabytków. Autor, czynny organmistrz i organista, rozpatruje problem organów zabytkowych i ich funkcji w przestrzeni wnętrza, w aspekcie uwarunkowań historycznych, estetyk brzmieniowych, konstrukcji, architektury, problematyki badawczej oraz szerokiego zakresu prac konserwatorskich.