Ta oryginalna refleksja nad filmem umieszczona jest w kontekście dokonujących się elektronicznych i cyfrowych przełomów oraz stanowi próbę rozpoznania antropologicznych i filozoficznych podstaw medialnych interfejsów. Autor analizuje zarówno nowe sytuacje odbioru w epoce ponowoczesnej, jak i efekty spotkania współczesnych technologii komunikowania ze starym aparatem kina. Praca, uwzględniająca najnowsze badania, może z powodzeniem stać się przewodnikiem intelektualnym po problematyce kina w epoce nowych mediów, w której coraz więcej zjawisk kultury jest przekładanych na język multimediów.