Z pozoru skromne zadanie, jakie wyznaczyła sobie w tej książce Agnieszka Skalska, obejmowało analizę semiotyczną graficznych przekazów satyrycznych wspierających kampanię propagandową Marca `68. Wrogiem i zarazam przedmiotem "kampanii antysyjonistycznej w Marcu 1968 roku miało być państwo izraelskie i jego politycy. W jawnym przekazie bohaterami ataku byli syjoniści, głównie Mosze Dajan i Golda Meir; przekaz ukryty, co znakomicie ilustrują dokonane przez autorkę analizy, wskazuje wroga odwiecznego: Żyda, ktorego główną winą jest to, iż jest Żydem. Dla usprawiedliwienia swej haniebnej polityki wobec jakże nielicznej już wtedy grupy obywateli polskich żydowskiego pochodzenia "władza ludowa" nie zawahała się przed rozbudzeniem upiorów przeszłości: