Możemy teraz odpowiedzieć na pytanie, które postawiliśmy na końcu uwag wstępnych. Nadzieje Augusta spełniło pokolenie pisarzy, którzy jako ludzie dorośli przeżyli wojny domowe i umieli docenić przywrócony przez princepsa pokój. Czerpali oni z myśli greckiej i tradycji rzymskiej, tworząc ich syntezę, kreśląc przykłady dla wszystkich najważniejszych dziedzin życia. Byli zaangażowani polityczne, uczyli, jak obywatel powinien służyć społeczności, lecz dostrzegali również jednostkę i pomagali jej w osiąganiu szczęścia indywidualnego.