Pojednanie jest pewnym procesem, który dokonuje się zwykle powoli. Stąd też nie należy dążyć do pojednania zbyt pospiesznie i na siłę. Prawdziwe pojednanie i przebaczenie nie mogą dokonać się na gruncie niepokoju, niecierpliwości, chorego poczucia winy. Wymagają wzajemnego pokonania niechęci. Potrzebne jest nieraz wzajemne czekanie na siebie, wychodzenie sobie naprzeciw, zapraszanie siebie do zgody.