Książka ta jest krytyczną analizą zjawiska kulturowego zwanego Nowym Ateizmem. Autor próbuje odpowiedzieć w niej na podstawowe dla tego zjawiska pytania: kiedy powstał, czym się charakteryzuje, jakie są jego podstawy polityczne, filozoficzne i kulturowe. Uzyskane odpowiedzi są poddane kulturoznawczej krytyce, m.in. poprzez umieszczenie Nowego Ateizmu w określonym kontekście historyczno-kulturowym i wskazanie na jego uwarunkowania. Praca ma charakter analityczno-opisowy, oparta zaś jest na czterech najbardziej reprezentatywnych dla tego nurtu książkach: Bogu urojonym Richarda Dawkinsa, Pejzażu moralnym Sama Harrisa, Odczarowaniu Daniela C. Dennetta oraz bóg nie jest wielki Christophera Hitchensa, dających wgląd w najistotniejsze cechy Nowego Ateizmu.