W ostatniej dekadzie zauważamy pogłębienie zainteresowania warstwą ideową i konstrukcyjną Kronik i dziejów (Cronicae et gesta) Anonima zwanego Gallem – tak w wymiarze „mitograficznym” tekstu, jak w perspektywie nowych hipotez dotyczących osoby autora. Kroniki – dzieło zawierające naszą najstarszą tradycję historyczną – stanowią najczęściej przywoływany tekst źródłowy w pracach polskich mediewistów. To niesłabnące zainteresowanie utworem należącym zarówno do historii historiografii, jak i do historii literatury uzasadnia potrzebę niniejszego tomu, który integruje badania dotąd rozproszone po różnych dyscyplinach i prowadzone w ramach różnych warsztatów. Trzeba bowiem przemyśleć wszystko to, co w badaniach nad Gallem nowe.