W czasie II wojny światowej pole walki zdominowała niemiecka doktryna wojny manewrowej. Metodą prób i błędów Niemcy jako pierwsi osiągnęli właściwą kombinację siły czołgów oraz piechoty i artylerii o wysokiej mobilności. Ta integracja mobilnych jednostek, sprzętu i taktyki stała się fundamentem sukcesów Rzeszy w pierwszej połowie wojny. W miarę przeciągania się konfliktu alianci starali się kopiować niemiecką taktykę. Wojska niemieckie pozostawały jednak niezrównane w tego typu działaniach, dopóki straty nie ograniczyły poważnie ich możliwości.