Manifest antykapitalistyczny jest wyrazem oburzenia na zastaną rzeczywistość społeczną, która nawet przy pobieżnej analizie jawi się jako rzeczywistość podzielona na dwa światy: wyzyskujących i wyzyskiwanych, panów i niewolników, chociaż we współczesnym języku używa się wysubtelnionych słów, tak iż na ich podstawie nie sposób domyśleć się, że świat, który on stworzył, a w nim relacje międzyludzkie, oparty jest na wyzysku.