Książka nie jest duchową biografią Poety ani dokładną analizą Jego twórczości; jest to pierwsza - podjęta w formie partnerskiej, żywej, emocjonalnej momentami rozmowy – próba spojrzenia na dzieło pisarskie Noblisty z perspektywy jego chrześcijańskich inspiracji, wątków i znaczeń. Jest to rozmowa o człowieku, który, ochrzczony w Kościele Rzymskokatolickim, nie traktował swojej wiary jako pierwszokomunijnego mundurka, z jakiego po prostu się wyrasta, ale dojrzewając, doświadczając przejawów zła, atrakcyjności ideologicznego uwiedzenia i goryczy wygnania, zadawał wierze tej pytania, zmagał się z nią i zgłębiał, by na starość odkryć wartość wierności prawdzie chrześcijaństwa.