Nekros. Wprowadzenie do ontologii martwego ciała - Ewa Domańska

Zagadnienie statusu martwego ciała i szczątków oraz sposobów postępowania z nimi staje się obecnie coraz ważniejszym tematem dyskusji i etycznych dylematów ze względu na wykorzystywanie ciała jako rezerwuaru organów i jako materiału biologicznego oraz na coraz bardziej wyrafinowane technologie umożliwiające przetwarzanie i wykorzystywanie materii organicznej. Duży wpływ na wzrost zainteresowania szczątkami mają także nasilające się problemy z zarządzaniem ciałami w przypadkach katastrof naturalnych, ataków terrorystycznych, masowych mordów i epidemii oraz w związku z „ruchami ekshumacyjnymi” i wykorzystaniem szczątków w celach politycznych. Zagadnieniami tymi zajmuje się szybko rozwijająca się transdyscyplina badań określana jako „studia martwego ciała” (dead body studies). Lokując się w ich ramach, Nekros określa je jako samodzielne i wielodziedzinowe pole badań i włącza do nauk o życiu i o Ziemi. Prowadzone badania zaplanowane zostały jako wkład w budowanie zorientowanej na przyszłość biohumanistyki, która proponowana jest jako uzupełnienie, ale i często jako sposób na przekroczenie podejść i teorii tworzonych w ramach humanistyki antropocentrycznej i interpretatywnej.