Od początku lat dziewięćdziesiątych, kiedy strona rosyjska ujawniła pierwsze dokumenty dotyczące zbrodni katyńskiej, archiwiści i historycy nie ustawali w poszukiwaniu materiałów źródłowych, które jak najwierniej i najrzetelniej oddałby tragedię jeńców obozów specjalnych NKWD w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku. Najistotniejszą część książki stanowią wykazy jeńców i ich rodzin. Biorąc pod uwagę, że historia obozu ostaszkowskiego wciąż jeszcze nie jest dostatecznie znana, zamieszczono w pierwszej części publikacji pięć dokumentów, zarówno oddających sytuację w obozie, panujący w nim reżim jak i metody działania NKWD. Ostatni z nich stanowi nadto bezsporny dowód wysłania pod koniec kwietnia 1940 r. pięciu transportów na śmierć do Kalinina.