Struktura niniejszego studium ujawnia porządkującą intencję wywodów. W rozdziale pierwszym przedstawione są lingwistyczne podstawy Ricoeurowskiej koncepcji hermeneutyki jako dialektyki zapośredniczeń. W rozdziale drugim omówione są bardziej szczegółowo hermeneutyczne procedury Ricoeurowskiej "drogi okrężnej", mające doprowadzić do ufundowania filozofii działania i "małej etyki" na bazie fenomenologii dialogu, interpretowanej w kategoriach poetyki narracji oraz teorii argumentacji. W rozdziale trzecim referowana jest, a także komentowana i sproblematyzowana efektywność hermeneutycznej procedury, której celem, w zamyśle autora, miał być projekt ontoantropologii - filozofii człowieka w jego dynamicznej, "uczasowionej" i dialogicznej tożsamości "bycia-sobą-jako-innym".