Jest to analiza twórczości Na Tohyanga (1902-1927), utalentowanego prozaika korańskiego lat dwudziestych XX wieku, którego spuścizna literacka obejmuje nowele, opowiadania i powieści. Autorka przedstawia biografię pisarza na tle historycznym, uwzględniając dramatyczne losy Korei w pierwszej połowie XX wieku. Omawia też proces kształtowania się literackiego języka koreańskiego oraz twórczość innych prozaików tego okresu. Na tym tle analizuje dzieła Na Tohyanga zarówno pod względem treści, jak i formy, prezentując go jako nowatora i prekursora nowej literatury, lecz zarazem kontynuatora najlepszych osiągnięć tradycyjnej prozy koreańskiej.