Problematyka związków religii i nacjonalizmu, a cilej roli i znaczenia religii w konfliktach etnicznych, staje się coraz bardziej popularna w badaniach z zakresu nauk społecznych, zwłaszcza socjologii, etnologii, politologii i studiów nad bezpieczeństwem. Z całš pewnociš swoistš modę na zgłębianie zwišzków występujšcych między religiš a agresjš w konfliktach etnicznych zainicjowały lub przynajmniej wzmocniły liczne ataki terrorystyczne w wykonaniu ekstremistów islamskich. Szerokim echem w wiecie odbiły się główne tezy Samuela P. Huntingtona zawarte w jego publikacji z lat 90. ub. stulecia na temat zderzenia cywilizacji, zarysowujšce główne linie konfliktów na styku poszczególnych cywilizacji i religii. Niebagatelnš rolę w procesie przypisywania religiom odpowiedzialnoci za inicjowanie lub wzmacnianie krwawych konfliktów etnicznych, odgrywajš media masowe poszukujšce na ogół łatwych, nieskomplikowanych odpowiedzi tłumaczšcych logikę toczšcych się konfliktów. Nietrudno zauważyć, że religia stała się głównym oskarżonym w nieustannie toczšcym się procesie o naruszanie pokoju i dobrobytu społeczeństw w różnych częciach wiata. Jednoczenie naukowcy zajmujšcy się konfliktami etnicznymi chętnie sięgajšcy do czynnika religijnego jako zmiennej niezależnej, wyjaniajšcej logikę i dynamikę konfliktów etnicznych z ostatnich kilku dekad, bynajmniej nie sš jednomylni, jeli chodzi o podkrelanie znaczenia religii jako relewantnego czynnika konfliktotwórczego. Co więcej, coraz częciej podkrela się pokojowo twórczy aspekt religii (faith-based diplomacy).