Podobnie jak w pierwszym tomiku, zmysł obserwacyjny autorki sprawdza się niemal w każdym wierszu. Bez względu na to czy są to podróże do własnego wnętrza, pielgrzymki w miejsca uświęcone tradycją wielkich kultur czy wzruszające wędrówki do najbliższych poetce osób. Uczucie, prostota, czasem zaskakująca metafora, wszystko to pozwala nam obcować, nieraz w sposób przekorny,z niebanalnym spojrzeniem na otaczający nas świat.