Poezja Alicji Rybałko oscyluje między światem przeżyć intymnych (z wyodrębniającym się, ale dyskretnym, nurtem erotycznym) a rzeczywistością zewnętrzną: innych ludzi, zdarzeń i rzeczy. Nie są to jednak wątki ostro od siebie oddalone. Przeciwnie, stale przenikają się wzajemnie: ogólne staje się osobiste i vice versa. Co więcej styl utworów określa owo przenikanie. Codzienność, potoczność i konkretność przesycają i kształtują pojęcia egzystencjalne i abstrakta. Ich sens ujawnia się w ciągłych zderzeniach z drobnymi realiami. [...]