Książka Andrzeja Szczerskiego jest niezwykłą podróżą w epokę dynamizmu, energii i idei, w dwudziestolecie, w którym ścierały się ze sobą tendencje niszczycielskie i twórcze; na powojennych gruzach Europy wyrastały nowe państwa, a granice już istniejących zmieniały swój kształt. Z tygla, w którym buzowały idee polityczne i społeczne, podsycane walką o budowanie nowych państwowości, wyłaniały się założenia estetyczne mające stworzyć „nowoczesnego człowieka” żyjącego w nowoczesnym otoczeniu. Przemiany zachodzące w polityce silnie rezonowały w dziedzinie sztuk wizualnych. Autor książki przedstawia czytelnikom efekty owego wpływu, tłumaczy współzależności między polityką, społeczeństwem a artystami, ilustruje swój tekst bogatym materiałem ikonograficznym zgromadzonym podczas realizacji wystawy „Modernizacje 1918 – 1939. Czas przyszły dokonany”, która odbyła się w łódzkim Muzeum Sztuki. Publikacja ta, opatrzona imponującą bibliografią, jest pierwszą próbą opisania sztuki i architektury dwudziestolecia w tak szerokim kontekście – geograficznym, historycznym i społecznym. Próbą, dodajmy, w pełni satysfakcjonującą czytelnika.