Dla dawnych plemion skandynawskich i północno-germańskich znaki runiczne były czymś znacznie więcej niż tylko alfabetem. Uważano, że reprezentują one siły Kosmosu, zaś człowiek wycinając je w kamieniu bądź kreśląc na ziemi nawiązuje z tymi siłami kontakt. Stąd też znakom runicznym przypisywano znaczenie tajemne, wykorzystywano je do wróżenia, sporządzania talizmanów, a nawet stworzono specjalny rodzaj gimnastyki runicznej do celów zdrowotnych.