Książka Pauliny Niechciał stanowi analizę tożsamości zbiorowej małej wspólnoty religijnej, jaką są wyznawcy zoroastryzmu (zaratusztrianizmu) we współczesnym Iranie. Autorka zgromadziła obszerny materiał badawczy składający się z wywiadów przeprowadzonych w Tehereanie z liderami miejscowej społeczności zaratusztriańskiej, własnej obserwacji uczestniczącej, rozmów nieformalnych, tekstów pisanych wytworzonych przez badaną grupę, oraz z materiałów ikonograficznych, przekazujących istotne treści symboliczne.Aby opisać szczególny status badanej grupy autorka posłużyła się teorią konstruowania tożsamości zbiorowej Giesena i Eisenstadta, wyróżniającą trzy kody w których się ta tożsamość może wyrażać, określane jako: sakralny, pierwotny i cywilny.Autorka ukazuje złożony kontekst kształtowania się tożsamości zbiorowej mniejszości zaratusztriańskiej, dla której układem odniesienia jest zdominowanie przez większość szyicką i perskojęzyczną społeczeństwo Iranu oraz wyznaniowy charakter tego państwa. Analiza kładzie nacisk na dynamiczny charakter kształtowania się tożsamości, jej ewolucję w zmieniających się warunkach społeczno-politycznych i towarzyszące przemiany w obrębie samej religii, obyczajowości i kultury badanej grupy, przyjmującej różne strategie wobec grupy dominującej.Publikacja jest kierowana głównie do osób zainteresowanych socjologią religii, a także problematyką kulturową i religioznawczą, zwłaszcza z obszaru orientalistyki i iranistyki.