"Młody poeta w zamku" (1959) to teoretycznie jedyny w dorobku pisarza zbiór opowiadań, choć książka była też określana jako zamach na klasyczną formę noweli czy opowiadań, tom anty-nowel. Jak zauważa krytyk Jan Tomkowski, to w "Młodym poecie" pojawia siępo raz pierwszy charakterystyczny ton kpiny, ironii, żartu (zdania w stylu"Ale o tym będzie mowa w powieści dla młodych dziewcząt"). Pod wzgledem treści "Młody poeta" zawiera też pierwszą tak drastyczną krytykę samej zasady czy możliwości literackiej reprezentacji. Na przykład w noweli zatytułowanej przekornie "Romans" - pisał Jan Tomkowski - "poruszaliśmy się na trzech poziomach rzeczywistości, tylko na pierwszym z nich spotykając 'właściwą' bohaterkę utworu. Na drugim występował bowiem autor piszący o niej powieść, na trzecim zaś – narratorzy snujący rozważania o autorze."