Poezja Marii Doroty Pieńkowskiej odznacza się intelektualną dyscypliną i moralną czystością. Wyrasta z Herbertowego klimatu, lecz wnosi własny, osobisty ton. Ujawnia myśli piękne, przenikliwe i trwałe. Odciska się w nich silna osobowość twórcza i duża wrażliwość na takie pojęcia jak Bóg, prawda, miłość, natura, los, ojczyzna, mit i słowo. Wiersze znakomicie wkomponowują się w polską tradycję literacką i uniwersalne dokonania europejskie. Wrażliwy czytelnik znajdzie w nich ważne i godne najwyższego uznania wartości. Nowe zjawisko poetyckie. Stanisław Srokowski