"Wiersze pisze sie niemal zawsze dla siebie. By oswoić lęki, nazwać i przezwyciężyć traumy. Niekiedy pisze się także dla innych. By ich przestrzec, uchronić, ułatwić zrozumienie. Justyna, na pewno, pisze dla siebie i wiersze pomagają jej w życiu. Ale pisze też dla innych. Dla mnie. Dzięki tym wierszom jestem mądrzejsza, lepsza. I dlatego nie tylko je czytam. Mam wrażenie, że one są moje. Postanowiłam, ze je zaśpiewam. By przekazać ich siłę i prawdę kolejnym potrzebującym... kobietom. A może nie tylko im?"