Wiesław Kulikowski jest poetą o odrębnej, pięknej i wyrazistej poetyce. (...) Te wiersze "wynikają" z tęsknoty za możliwością podróży, są imagicyjnymi wędrówkami po miejscach Europy, naznaczonych kulturowo. Są także magicznymi powrotami do odległej przeszłości własnej, bliskich, międzyludzkiego dziania się w tym, co się już nieodwołalnie dokonało, w czasie przeszłym. Liryka Wiesława Kulikowskiego realizuje się też w muzyce i poprzez muzykę. Powietrzem tych strof jest rytm, przyjemność eufonii, śpiewna lekkość. Zderzenie owej lekkości z egzystencjalną i filozoficzną, głęboką refleksją czyni jego wiersze jedynymi w swoim rodzaju, łatwo rozpoznawalnymi.