Autor podejmuje szczególnie istotny, a zarazem skomplikowany problem dotyczący relacji, jakie zachodzą w funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do procesów, które można uznać za przejaw działań wynikających z zasady ponadnarodowej oraz tych, które mieszczą się w kategoriach międzyrządowych. Jest to zagadnienie szczególnie interesujące z punktu widzenia teoretycznego, posiadające jednak także swój jakże istotny wymiar praktyczny. (...) Jednostronność w opisywaniu procesu integracyjnego skazana jest na uzyskiwanie efektów cząstkowych, dotyczących przykładowo rozwiązań funkcjonalnych, prawa wspólnotowego czy instytucji europejskich. Na podstawie tego typu ustaleń badawczych nie można zrozumieć istoty samego procesu integracyjnego, jego genezy, kierunków rozwojowych oraz - co najistotniejsze - jego przyszłości.