Uznany przez współczesnych za niedościgniony wzór artysty biegłego we wszystkich sztukach, Michał Anioł współtworzy i naznacza każdą fazę renesansu. Zaczyna od złotego wieku Wawrzyńca Wspaniałego, kończy w palącym klimacie kontrreformacji. Humanista, malarz, architekt i poeta czuje się jednak przede wszystkim rzeźbiarzem. Ryjąc dłutem w surowym bloku marmuru, realizuje autorską koncepcję uwalniania kształtu uwięzionego wewnątrz bezkształtnej materii. Rzeźbi drogą zdejmowania. W tym jakże samotnym oraz pełnym napięcia działaniu koncentruje się cała jego twórcza energia. Ten geniusz pracą stłumił dręczące go niepokoje teraźniejszości i dzięki pracy zapukał do bram nieśmiertelności.