Rozpatrywanie socjalizacji w Drugiej Rzeczypospolitej jest szczególnie złożone. Okres międzywojenny w wypadku Polski był wyjątkowo specyficzny, jeśli brać pod uwagę najmłodsze grupy społeczeństwa. Zazwyczaj bowiem socjalizacja jest procesem ciągłym. Każde pokolenie, korzystając ze swoich doświadczeń, wychowuje i przygotowuje młodych ludzi do życia. W okresach przełomowych doświadczenie rodziców i wychowawców nie wystarcza.Ze Wstępu