Cisza, promień słońca, krople rosy na pajęczej sieci, pracowita pszczoła w kwiata kielichu, burzowe chmury... Zdarza się, że na kilka chwil pozwalamy oczarować się tym co-dziennym cudom natury. Jednak największym cudem i tym, co najbardziej nas zajmuje, jest życie. Jego radości i smutki, rozpacz i zmęczenie, bezsilność, samotność, spotkanie, rozstanie, ja i Ty, nadzieja i Bóg. I choć wszyscy tego doświadczamy, to nie każdy z nas chce i potrafi pokochać życie ze wszystkim, co nam daje. Dla poetów życie i człowiek to nie problemy do rozwiązania, lecz tajemnice, które trzeba przenikać, w które trzeba się zanurzyć. Owocem tego są słowa.