Najogólniej jest to książka o miłości - do kobiety, do kultury, do kraju. Bohater - naukowiec polski przebywający na stypendium w Paryżu - opisuje swoje aktualne perypetie uczuciowe oraz wspomina "przeszłość erotyczną", przyznać trzeba, bogatą. Wątek romansowy ciekawie przeplata się z warstwą reportażową. Bielas preferuje typ reportażu intelektualnego, pisząc o Paryżu stosuje mnóstwo skojarzeń kulturowych z dziedziny sztuki, literatury, historii, obyczajów itp. Powieść zaprawiona ironią (zwłaszcza w sferze obyczajowej), także nostalgią (we wspomnieniach), przynosi imponującą a niepodręcznikową wiedzę o Francji.