Prezentowana tutaj książka Janusza Węgielka Mam ciało stanowi drugie, mocno zmienione i wydatnie poszerzone wydanie zbioru ambitnych erudycyjnych, a zarazem błyskotliwych esejów filozoficzno-literackich, których głównym przed-miotem refleksji są odmiany postaw i ekspresji w międzyludzkich relacjach, związane ze złożoną, cielesnoduchową naturą człowieka, wyrażające się w takich zjawiskach kulturowych naszej ery jak m.in. Ewangelie, pisma Ojców Kościoła, dzieła Chrćtien de Troyes, Cervantesa, Szekspira, Swifta, Defoe, Rousseau, Fieldinga, Balzaca, Krasińskiego, Słowackiego, Mickiewicza, Flauberta, L. Tołstoja, Dostojewskiego, T. Manna, Prousta. Janusz Węgielek (ur. 1947) ma ponadto w dorobku tom prozy psychologicznej Opowiadania awanturnicze („Czytelnik" 1975) oraz poświęcone Nie-boskiej komedii Krasińskiego studium monograficzno-eseistyczne pt. Ambasador cesarski (opublikowane w miesięczniku „Twórczość"). Zbiór esejów Mam ciało w pierwszej swojej wersji został w 1979 roku przez „Życie i Myśl" uznany za książkę roku, a w 1980 przyniósł Januszowi Węgielkowi nagrodę literacką im. Kościelskich.