Dariusz Główka, historyk, badacz dziejów Polski w XVII i XVIII wieku, podejmuje wciąż jeszcze słabo poznane zagadnienie materialnych warunków życia duchowieństwa katolickiego. Pośmiertne spisy mienia, testamenty i wykazy ruchomości stanowią podstawę proponowanej przez niego rekonstrukcji świata rzeczy, wśród których upływało życie ówczesnych wikariuszy, plebanów, kanoników. Mimo że przedmioty owe są zaledwie okruchem dawno minionej codzienności, daję nie tylko świadectwo poziomu materialnego bytowania, ale dojrzeć w nich można nadal, mniej lub bardziej ostre, odbicie różnorakich indywidualnych cech osobowości, przyzwyczajeń i zainteresowań ludzi, którzy rzeczy tych używali.