Książka podejmuje problematykę logicznych podstaw filozofii artefaktów. Punktem wyjścia są cztery specyficzne zagadnienia : struktury wiedzy o artefaktach, demarkacji zakresu pojęcia ,,artefakt", kryteriów identyczności dla artefaktów oraz ich struktury mereologicznej. Korzystając z analiz dokonanych na gruncie filozofii, teorii projektowania inżynieryjnego oraz informatyki, autor konstytuuje teorię formalną, która z jednej strony dostarcza rozwiązań owych problemów, a z drugiej prezentuje spójną wizję świata ludzkich wytworów. W świetle tej wizji artefakty są przedmiotami o czterech specyficznych wymiarach : teologicznym, związanym z celami artefaktów; prakseodeskryptywnym, determinującym ich istotne aspekty ; gnozeologicznym, dotyczącym ugruntowania poznawczego procesów projektowania i produkcji ; oraz eksploatatywnym, który określa sposób użytkowania artefaktów.