Przeżywając renesans badania nad genealogią i dziejami średniowiecznych polskich rodów rycerskich owocują tym razem monografią rodu Lisów. Autor koncentruje swoją uwagę na dotarciu do najstarszych, żyjących w XII stuleciu przedstawicieli rodu, następnie zaś wywodzi od nich kilkanaście rodzin szlacheckich, używających herbu Lis. Wywód genealogiczny sięga początków XVI wieku. W sumie w książce zawarto blisko setkę biogramów, zarówno bardzo wybitnych możnych polskiego średniowiecza, jak i ubogiej szlachty, "prawem i lewem" próbującej zachować swój rycerski status.