Lekarstwa z warzyw i owoców - Gargiliusz

Każdy urodzony poza Wiecznym Miastem rzymski obywatel miał dwie ojczyzny, małą (patria minor) i wielką (patria maior): rodzinne strony oraz Rzym, łączący w obrębie imperium wszystkie małe ojczyzny w jedno potężne państwo. Afrykańczyk Kwintus Gargiliusz Marcjalis (ok. 200–260 n.e.) poświęcił życie obu, służąc cesarstwu oraz ojczystej Auzji (dziś: Sour-el Ghozlane w Algierii). Był synem weterana, ekwitą, szanowanym przez rodaków dekurionem i żołnierzem. Służbę wojskową rozpoczął w Brytanii, przy Murze Hadriana, w randze prefekta, następnie pełnił obowiązki trybuna. W późniejszych latach osiadł w ojczystych stronach, poświęcając się działalności municypalnej i prowadzeniu gospodarstwa. Po wybuchu krwawego antyrzymskiego powstania koczowniczych plemion (253 r.) powrócił do służby. Zasłynął jako utalentowany, dzielny i oddany żołnierzom dowódca; zginął z rąk berberskich powstańców.