"Nowożytne źródła łacińskojęzyczne należy badać jako osobną kategorię świadectw. Nie stanowią one bowiem prostego uzupełnienia źródeł pisanych w innych językach. Łączy je wspólnota kodu kulturowego. Składają się na odrębny, bardzo skondensowany komentarz do dziejów wspólnot narodowych i ich miejsca w kulturze europejskiej.