Łabędź krzykliwy - Krzysztof Dudzik

Łabędź krzykliwy to ptak charakterystyczny przede wszystkim dla strefy tajgi i terenów subarktycznych, mający najszerszy areał występowania spośród wszystkich łabędzi. Jeszcze na początku 20. wieku był bardzo nieliczny, a w niektórych krajach znajdował się na granicy wymarcia. Bezpośrednie oddziaływanie człowieka na tego łabędzia, a w pewnych obszarach także na środowisko jego występowania, miało decydujący wpływ na obserwowany wtedy spadek liczebności. Wprowadzona ochrona prawna w areale jego występowania zaowocowała stopniową odbudową populacji. W krajowej awifaunie lęgowej łabędź krzykliwy jest gatunkiem dość nowym, jego pierwszy przypadek gniazdowania stwierdzono w 1973 roku w dolinie Biebrzy. W roku 2016 liczebność populacji w Polsce przekroczyła 130 par, a gatunek osiąga tu obecnie południowy skraj swego europejskiego zasięgu.