Przyszli oni na obrzeża świata (nazwane później Ziemią Ognistą) z bardzo daleka. Szli przez kontynenty i stulecia zatracając pamięć swoich korzeni. Był to lud prymitywny, słaby, skazany na wieczną wędrówkę, na ucieczkę przed obcymi, którzy nie widzieli w nich ludzi. Zatrzymali się w miejscu, gdzie w labiryncie kanałów i lodowców mieli nadzieję poczuć się bezpiecznie. Autor opisuje ich całkowite rozejście się z cywilizacją i ewangelizacją. W akcję książki wpleciona jest historyczna wyprawa Magellana potraktowana jako element fikcji literackiej. Przeszłośc historyczna i mityczna, teraźniejszość i przyszłość stapiają się w jedno.