W utworach zawartych w tym tomie zamiast jednolitej akcji mamy ciąg obrazów - to realistycznych, to znów operujących deformacją, będących jakby wizją senną. Obrazy te to wspomnienia narratora, ukazują one lata dziecinne i młodzieńcze, dom rodzinny, służbę w wojsku i wojnę. Tak mówi autor o zagubieniu dziecka w świecie dorosłych, o nieustającej ingerencji tego świata poprzez nakazy i zakazy, o trudności porozumienia się ludzi między sobą, o złu niesionym przez wojnę.