Najnowszy tomik Barbary Gruszki-Zych składa się z dwóch części. W pierwszej „Z twarzą białą jak Petersburg zimą” zapisani zostali ludzie, którzy już odeszli i czułe miejsca, ocalałe jedynie dlatego, że znalazły się w tych wierszach. Każdy z nas nosi je ze sobą jak największy skarb. Druga część „ Nie stłuc koloru” to poetyckie relacje z podróży, które Gruszka-Zych jako reporterka często odbywa. Są to zapiski na marginesie, to, co nie mieści w tekstach dziennikarskich, ale dotyczy doświadczenia wszystkich wyruszających w drogę i szukających sposobów na odnowienie swojego spojrzenia. A wszystko to napisane z czułością i uważnością wobec zatrzymanych w wierszach ludzi i świata.