Korespondencja Stefana Kieniewicza i Henryka Wereszyckiego z lat 1947-1990 to pierwsza w polskiej epistolografii tak obszerna edycja listów tych znanych w czasach PRL-u historyków. Jest ona zapisem ich ponadczterdziestoletniej znajomości i wymiany myśli na temat niepokojów polskich humanistów, niepodległości, narodowych lęków, stereotypów, a przede wszystkim kondycji polskiej inteligencji i polskiej kultury. Spisana w formie tradycyjnej, papierowego listu stanowi cenny dokument epoki i źródło do dziejów polskiej historiografii drugiej połowy XX wieku.