Książka jest krytyczną analizą fragmentu historii sztuki konceptualnej w Polsce lat 60. i 70., przewartościowującą dotychczas wypracowane modele jej interpretacji. Traktując fenomen konceptualizmu jako formację dyskursywną, autorka opisuje i bada realizacje artystyczne, teksty, wystawy, wydarzenia i polemiki powstałe w kręgu Galerii Pod Moną Lisą (Wrocław), Akumulatory 2 (Poznań) oraz w Galerii Foksal (Warszawa) w ich specyficznym kontekście instytucjonalnym i ideologicznym, koncentrując się na różnicach i nieciągłościach wypracowywanych definicji.