Mało jest zagadnień tak ważnych w odniesieniu do okresu Polski Ludowej, jak kwestia cenzury. W końcu przez tę instytucję przechodziło każde słowo drukowane – z naklejkami na marmoladę włącznie. Samo istnienie cenzury – nawet jeszcze bez jej ingerencji – przesądzało o kształcie wielu tekstów, a nawet skłaniało autorów do rezygnacji z różnych tematów. Miliony okaleczonych dzieł pozostaną najtrwalszą spuścizną komunistycznego czterdziestopięciolecia. Normy, protokoły i sprawozdania cenzury są w pracy punktem wyjścia do rozważań szerszych: o roli cenzury w państwie totalitarnym i autorytarnym, o stosunkach z politycznym zleceniodawcą (PZPR) i organami władzy państwowej, o rozziewie między Urzędem a autorami.