Rozwój elektroniki i informatyki zmienił możliwości dostępu do twórczości. Wykorzystywanie w procesie zwielokrotniania utworów zapisu cyfrowego zatarło granice między kopią wykonaną profesjonalnie i wykonaną w warunkach prywatnych, na własny użytek osobisty. Tradycyjnie przyjmuje się w prawie autorskim, że ochrona praw twórcy i artysty nie powinna wkraczać w sferę prywatną, w szczególności kopiowania na własne potrzeby lub użytek w zakresie osobistych więzi pomiędzy korzystającymi. Zasada ta miała jednak inną wymowę w czasach, gdy kopia wykonana w warunkach prywatnych nie była w stanie konkurować z kopią wykonaną profesjonalnie, a wiec na podstawie zezwolenia uprawnionego do utworu lub nagrania, z którym wiązała się wypłata stosownego wynagrodzenia.